| Oogcontact tijdens een gesprek is sterk cultureel bepaald. In de cultuur van Aisha wordt langdurig oogcontact beschouwd als een teken van gebrek aan respect. Zo slaat ze tijdens het sollicitatiegesprek steeds haar ogen neer als haar gesprekpartner haar aankijkt.
In de westerse cultuur heeft men regelmatig oogcontact met de gesprekspartner om te tonen dat men interesse heeft in wat de ander vertelt. Elkaar tijdens een gesprek niet aankijken, wordt al snel geïnterpreteerd als een gebrek aan respect of interesse. In dit voorbeeld wordt er zelfs geoordeeld dat Aisha niet gemotiveerd was voor de functie waarvoor ze in aanmerking kwam
In sommige culturen wordt een grote beslissing door de familie genomen. Aisha antwoordde beleefd ‘ja’ op het verzoek om maandag te starten, waarna ze de definitieve beslissing toch aan haar familie overlaat. De mening van haar familie was voor haar belangrijker dan de afspraken uit het sollicitatiegesprek, dus ze start niet. Uit angst om onbeleefd over te komen heeft ze ook niet verwittigd.
In het westen staat de individuele vrijheid boven de mening van de groep. De keuze waar iemand gaat werken, neemt men over het algemeen alleen. De baas stond er dus ook niet bij stil dat Aisha de jobaanbieding met haar familie wou overleggen.
Tip
Een vraag of alles begrepen is, kan een geruststelling betekenen. Stel een open vraag want een ‘ja’ kan verwijzen naar beleefdheid in plaats van naar een bevestiging.
Geef de sollicitant de vrijheid om overleg te plegen met zijn of haar familie, om je daarna op de hoogte te brengen van de beslissing. |