 | De leidinggevende gaat er van uit dat Elodie steeds te laat komt omdat haar herkomstland in Afrika ligt. Afrikanen staan bekend dat ze niet leven op tijd. De leidinggevende gaat een individueel gebeuren toeschrijven aan de volledige cultuur, terwijl er in elk bedrijf werknemers zijn die minder klokvast zijn.
Het is menselijk om te denken in stereotypen en veralgemeningen, zo maken we een onderscheid tussen onszelf en de rest van de wereld. Over het algemeen realiseren mensen zich dat hun eigen gedrag door meerdere factoren worden bepaald, maar bij mensen uit een andere cultuur is er de sterke neiging om hun gedrag aan de cultuur toe te schrijven. We vergeten dan dat die mensen in de eerste plaats individuen zijn en dat die van elkaar verschillen door persoonlijke karaktertrekken, zoals temperament, flexibiliteit, creativiteit, intelligentie,… waarop cultuur weinig of geen invloed heeft.
Het wordt pas gevaarlijk als we die stereotypen voor waarheid aannemen of alle mensen van die cultuur over dezelfde kam scheren. Dé Aziaat, dé Amerikaan en dé allochtoon bestaan niet. Naast de verschillen in religie, hebben we ook verschillen onder volkeren. Iedere bevolkingsgroep heeft zijn eigen specifieke gebruiken en rituelen. Een moslimmeisje uit Somalië wordt besneden terwijl dat bij moslima’s uit Turkije en Marokko niet het geval is. We kunnen dus niet spreken van dé moslim.
We zien dat als het gevolg van een stereotypering de persoon het stereotype gedrag steeds bevestigd: ‘Self Fulfilling Prophecy’. Elodie zal dan in dit geval blijven te laat komen, want haar culturele achtergrond wordt als excuus gezien. Dit bevestigt de leidinggevende in het denken dat alle Afrikanen systematisch te laat komen. Bij een cultureel conflict gaat men het goede gedrag vaak als toeval beschouwen, terwijl het negatieve gedrag als een bevestiging aanzien wordt. | |